Tablety dla radnych, a mieszkańcy czekają pół roku na orzeczenia! W Słupsku zawrzało

Czy słupscy radni potrzebują nowych tabletów za publiczne pieniądze, skoro co miesiąc otrzymują diety? A może zamiast elektronicznych gadżetów należałoby najpierw znaleźć pieniądze dla mieszkańców czekających na orzeczenia o niepełnosprawności? Takie pytania pojawiły się podczas dyskusji o planowanym zakupie 25 tabletów dla Rady Miejskiej w Słupsku. Radna Beata Kątnik zaproponowała rezygnację z wydatku, wskazując na pilniejsze potrzeby. Przewodniczący Paweł Szewczyk uznał jednak, że sprzęt trzeba wymienić, a jeśli zabraknie pieniędzy, znajdą się dodatkowe.

RADNI MAJĄ DIETY. PO CO IM JESZCZE TABLETY?

W słupskim ratuszu pojawił się pomysł zakupu 25 nowych tabletów na potrzeby Rady Miejskiej. Urządzenia miały zastąpić dotychczasowy sprzęt wykorzystywany przez radnych. Sprawa wywołała jednak dyskusję, w której zamiast parametrów technicznych ważniejsze okazały się miejskie finanse.

Podczas omawiania zmian budżetowych radna Beata Kątnik zwróciła uwagę na zwiększenie wydatków Wydziału Administracyjno-Technicznego. Wskazała pozycję opiewającą na 510 162 zł, zaznaczając jednocześnie, że według informacji uzyskanych od skarbnik miasta kwota przeznaczona na same tablety była niższa.

Nie przekonało jej to jednak do zakupu.

– Wnioskuję o to, żebyśmy nie kupowali tabletów – mówi Beata Kątnik.

Radna zakwestionowała sens wydawania publicznych pieniędzy na urządzenia, które jej zdaniem nie będą znacząco lepsze od komputerów używanych już przez samorządowców.

Przypomniała też o czymś, o czym przy okazji zakupów dla radnych nie zawsze mówi się równie chętnie: dietach.

– Każdy radny dostaje diety i może sobie ewentualnie kupić czy tablet, czy komputer – podkreśla Kątnik.

Innymi słowy, skoro radny chce mieć lepszy sprzęt, może odwiedzić sklep elektroniczny na własny rachunek. Bez konieczności angażowania miejskiej kasy.

TABLETY MOGĄ POCZEKAĆ. A NIEPEŁNOSPRAWNI?

Radna nie ograniczyła się jednak do krytykowania zakupów. Wskazała znacznie poważniejszy problem, który jej zdaniem powinien skłonić samorząd do oszczędności.

Chodziło o brakujące pieniądze na funkcjonowanie systemu orzekania o niepełnosprawności.

– Brakuje nam dzisiaj około 380 tysięcy złotych na orzeczenia – alarmuje Beata Kątnik.

Jak przekonuje, osoby oczekujące na wydanie orzeczenia muszą niekiedy uzbroić się w cierpliwość nawet na pół roku.

To szczególnie istotne, ponieważ orzeczenie o niepełnosprawności bywa niezbędne do ubiegania się o określone świadczenia, ulgi czy formy wsparcia.

Kątnik zasugerowała więc, że zamiast kupować kolejne urządzenia dla radnych, należałoby poszukać oszczędności również w innych pozycjach miejskiego budżetu.

Jej wypowiedź sprowadzała się do prostego pytania: skoro na jedne potrzeby pieniędzy brakuje, czy wszystkie pozostałe wydatki rzeczywiście są konieczne?

Oczywiście rezygnacja z tabletów nie oznaczałaby automatycznie możliwości przekazania zaoszczędzonych środków na orzecznictwo. Radna zwróciła jednak uwagę na różnicę między wydatkiem, który można odłożyć, a problemem dotykającym mieszkańców.

PRZEWODNICZĄCY: SPRZĘT MA JUŻ PRAWIE 10 LAT

Na argumenty Beaty Kątnik odpowiedział przewodniczący Rady Miejskiej Paweł Szewczyk. Nie podzielił jej wątpliwości i przypomniał, że sprawa zakupu tabletów była już wcześniej omawiana.

Jego zdaniem wymiana urządzeń nie stanowi żadnej fanaberii. Radni korzystają bowiem ze sprzętu, który najlepsze lata ma już za sobą.

– Sprzęt, który radni posiadają, ma już blisko 10 lat, więc tutaj bez żadnej większej dyskusji ten zakup inwestycyjny powinniśmy poczynić – przekonuje Paweł Szewczyk.

Dziesięcioletni sprzęt elektroniczny rzeczywiście może pamiętać czasy, gdy dzisiejsze nowinki technologiczne były jeszcze odległą przyszłością. Pytanie jednak nie dotyczyło wyłącznie wieku urządzeń, ale również tego, kto powinien zapłacić za ich wymianę.

Przewodniczący zapewnił ponadto, że wysokość planowanego wydatku nie została wzięta z sufitu. Kalkulację przygotowali pracownicy miejskiego wydziału informatycznego.

– Sama kwota była kalkulowana przez Wydział Informatyczny, więc myślę, że pracują tam osoby, które mają pojęcie i się znają – zaznacza Szewczyk.

JEŚLI TABLETY BĘDĄ DROŻSZE, PIENIĄDZE SIĘ ZNAJDĄ

Najciekawsza deklaracja padła jednak chwilę później. Przewodniczący wyjaśnił, że zaplanowana kwota nie musi być ostateczna.

Jeżeli okaże się, że za przewidziane pieniądze nie da się kupić odpowiedniego sprzętu, możliwe będzie zwiększenie wydatków.

– A jeżeli będzie trzeba dołożyć, bo z rozeznania rynku wyniknie, że trzeba będzie więcej środków na to przeznaczyć, to mam uzgodnione, że takie środki się znajdą – deklaruje Paweł Szewczyk.

I właśnie ta wypowiedź nadała całej dyskusji dodatkowego znaczenia. Z jednej strony padła informacja o około 380 tys. zł brakujących na orzekanie o niepełnosprawności. Z drugiej pojawiła się deklaracja, że w razie potrzeby można znaleźć dodatkowe środki na tablety.

Nie oznacza to oczywiście, że oba wydatki można finansować zamiennie ani że pieniądze na urządzenia zostały już zwiększone. Pokazuje natomiast, jak różne potrzeby samorządu pojawiły się w jednej dyskusji o budżecie.

Co istotne, Szewczyk nie zignorował całkowicie problemu przedstawionego przez radną. Poprosił także o wyjaśnienie kwestii długiego oczekiwania na orzeczenia o niepełnosprawności.

ILE ZAPŁACĄ SŁUPSZCZANIE?

Ostateczna cena 25 tabletów nie padła w dyskusji. Nie przedstawiono również szczegółowych parametrów urządzeń, które miałyby trafić do radnych.

Osobną kwestią pozostaje wskazany przez Beatę Kątnik problem braku pieniędzy na orzekanie o niepełnosprawności.